Vandaag ben ik er op uit gegaan met mijn vouwfiets met elektrische trapondersteuning. Ik moet zeggen, zo is fietsen echt een plezier en dan ook nog de zon stralend en een heel licht fris briesje, wat wil een mens nog meer.

Ach laat ik het maar niet hebben over die red roosters die zo nodig  strak in peloton Sjak Anketiel met een booster in zn ventiel probeerden te evenaren.  Ik moest verdorie gauw maken dat ik de berm in kwam.

Toch, het weer was te mooi om daar lang bij stil te staan. En die snelheid heeft wel iets moet ik toegeven. Dus op de lange stukken deed ik ook even mn energiebooster aan en ik vloog over ‘s Heeren wegen. Dat was met recht Heerlijk.

Mannen mogen dan prat op gaan dat ze technisch zijn maar het is niet allemaal logica wat je zoal tegenkomt. Vanmorgen vond ik het tijd worden de keukenmengkraan te vervangen. Ik had al een nieuwe mengkraan gekocht, maar die lag er al een tijdje totdat ik de moed zou vinden om me aan het karwei te zetten. Dat was vanmorgen dus.

Hoofdkraan uitgezet, de oude kraan gesloopt en de nieuwe er in. Dat klink gemakkelijker dan het is. Het gaat niet om het karwei op zich maar wel omde bereikbaarheid van de boutjes en de weetikhoejediedingenallemaalnoemt dingen. Tjongejonge ik heb me in alle denkbare bochten moeten wringen om er bij te kunnen. Maar met geduld en het juiste gereedschap kom je er dan wel weer.

Ik ben blij dat ik kan melden dat de kraan het weer doet. Maar het moet toch werkelijk eenvoudiger kunnen., denk ik nu achteraf. Nouja, het is niet anders. Sommige dingen moeten je accepteren in het leven en dat is de mannelijke logica.

Vandaag las ik bij een VKblogger Roland Danckaert: ‘Geboren worden dat doe je alleen.’ Ik was het daar vrijwel onmiddellijk niet mee eens. Als er nou iets is dat je niet alleen doet dan is dat wel: geboren worden.

Vanmorgen zag ik bij een kringloop een prachtig zestiger jaren strak naaimachinemeubel staan. Paste precies bij het bureautje dat ik al had gekocht bij een andere kringloop. Ik vroeg aan de verkoper of ie ‘t nog deed, waarop hij verontwaardigd uitriep dat alles wat hij verkocht het altijd deed. ik denk:  nou dat zal dan wel. Dus kocht ik het meubel en nam het mee naar huis.

Mijn moeder indachtig pakte ik eerst de naaimachine-olie. Oh wat ging ze daar altijd ruimhartig mee om en wat liepen die machientjes van haar dan weer als een trein. Dus voordat ik hem liet rollen blies ik het stof weg, ging ik er met een doek langs en spoot ik, net als ik mn moeder had zien doen, de olie in alle gaatjes. En toen proberen. Liep nog geen millimeter.  Dus zonder aarzeling weer met de olie door de machine heen, voor alle jaren dat’íe waarschijnlijk stil had gestaan. En toen ineens met wat hulp ging ie als een tierelier. Wat een heerlijk geluid.

Mn moeder zou trots op me zijn

Zo af en toe waan ik me in Nederland gewoon in het buitenland, een reden temeer om nooit in het buitenland te willen wonen. Hoogstens ga ik er, gedreven door nieuwsgierigheid, op visite. Dat geldt ook voor mijn komende reis naar Nepal. Ik hoop in contact te komen met de bewoners, maar dat zal wel lukken.

Drie weken lang een fotografieworkshop volgen, daar ben ik ook nieuwsgierig naar. Tot nu toe loop ik vrijwel altijd met een groepje te wandelen en heb ik me aangeleerd om zonder bombarie razendsnel te fotograferen. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan als ik er de tijd voor mag nemen. Bovendien gaan we oefenen met allerlei objectieven en met een losse flits.

Het vliegtuig naar Nepal vertrekt vanaf Brussel. Ik ga er in mn eentje naar toe, spannend, maar ik doe het wel. Wat ik echt te spannend vind heb ik uit het programma geschrapt. Ik ga  beslist niet mee op een olifant de jungle in. Maar dat was geen punt.

Héhé, eindelijk een uiterlijk ofwel thema voor mijn blog gevonden dat ik mooi vind. De foto’s zijn mooi groot en in een mooie grijstint ingekaderd en het lettertype staat me aan. Kortom hier houd ik het voorlopig bij. Dit is het!…

Elke dag is weer een nieuw begin en dat is een hoopvolle gedachte. Mooi weer is het vandaag en ik ben van plan er op uit te trekken. Ik zag op de teller dat ik voor mijn doen erg veel bezoek heb gekregen. Het is een mirakel.

Het waaide zo hard deze dag. Het zand stoof over het strand en gaf mooie patronen. Ik weet eigenlijk weinig te vertellen. Ergens is het gestopt. Ik zou zo weer terug willen naar dit strand. Vandaag ga ik maar eens boodschappen doen. Mezelf verwennen met lekker fruit. Ja dat is een goed voornemen. Dat ga ik doen.

Zo, ik heb de was weer gedaan en een aantal lijnen afgesneden. Ik ben er weer. De vakantie op Texel was prachtig, weliswaar zwaar bewolkt maar het regende niet. Af en toe waaide het een beetje. Ik ga er beslist weer eens naar toe, maar eerst komt Nepal.